BOISKO #3

Rywal, z którym Dziki miały doskonały bilans. Zgromadzeni na trybunach sympatycy drużyny z Wejherowa. Rywal, który przegrał dwa ostatnie spotkania w lidze i nie zdobył przy tym ani jednego punktu. Co mogło pójść nie tak? Witamy w świecie Dzików, którego nam – przedstawicielom innego gatunku, cholernie trudno pojąć. Wyobrażamy to sobie tak, że w siedzibie Dzików w piątkowy wieczór padły następujące słowa: ‘Bęben maszyny losującej jest pusty, następuje zwolnienie blokady i rozpoczynamy losowanie wyniku. Dzisiejszy wynik to…. 0-3 dla Zmieszanych! Odłóżmy na chwilę żarty na bok, ale do diaska – kto mógł przewidzieć, że piątkowe spotkanie tak się potoczy? Pierwszy set rywalizacji mógł się podobać. Po bardzo wyrównanej grze obu ekip, na tablicy wyników było po 17. W końcówce, obie drużyny zaczęły popełniać sporo błędów i z tego chaosu – lepiej wyszli gracze Zmieszanych, którzy po ataku Marcina Gorlikowskiego, postawili kropkę nad ‘i’. Środkowa partia upłynęła pod znakiem nieznacznej, aczkolwiek stałej przewagi Zmieszanych, którzy utrzymywali rywala na bezpieczny dystans i finalnie wygrali seta do 18. Trzeci set to wyrównana walka, w której żadna ze stron nie chciała odpuszczać (15-15). W końcówce seta – po kilku punktach środkowego – Artura Maksimova, Zmieszani stanęli przed ogromną szansą na wygranie spotkania. Na tablicy wyników było bowiem 20-17. Zdobyć jeden punkt? Tak po prostu? Niee, to bez sensu. Zmieszani postanowili zadbać o emocję i po kilku błędach oraz świetnej gry z kontry Dzików – mieliśmy grę na przewagi, w której co rusz, obie drużyny stawały przed szansą na wygranie seta. Ostatecznie – sztuka ta udała się drużynie Edyty Woźny, która wygrała seta 26 do 24, a cały mecz 3-0.