BOISKO #3

Nie pomyliliśmy się w zapowiedziach przedmeczowych. Pisaliśmy w nich bowiem o tym, że obie drużyny mają praktycznie najwęższe kadry spośród wszystkich ekip występujących w trzecioligowej stawce. Taki to los, że mimo frekwencyjnej biedy, nowy nabytek ACTIVNYCH – po pierwszym meczu w którym nabawił się kontuzji musiał zawinąć się do domu. Finalnie ACTIVNI wystąpili z Wilkami w sześciu graczy. Nie inaczej było po stronie rywali, gdzie wataha Sebastiana Wilmy nie okazała się zbyt liczna. To jednak nie było największym problemem ‘Fioletowych’. Co prawda nie mieliśmy takiej sytuacji, ale wydaje nam się, że na widok kilku wilków zdecydowana większość grających w SL3 zawodników miałaby pełne gacie. Z kręgu obsrańców z całą pewnością wypisaliby się gracze ACTIVNYCH, którzy w rywalizacji z ‘Fioletowymi’ przeważali i niemal przez cały mecz kontrolowali to, co dzieje się na parkiecie. Najciekawiej było w pierwszym secie, w którym trwała zacięta rywalizacja. Początek meczu należał do ACTIVNYCH. Po bloku atakującego – Jarosława Szmigielskiego drużyna Artura Kurkowskiego prowadziła 7-3. Wraz z upływem czasu gra się wyrównała i w końcówce mieliśmy remis 18-18. W końcówce, dwa szalenie istotne punkty zdobył wspomniany chwilę wcześniej atakujący ACTIVNYCH i spadkowicz z drugiej ligi mógł cieszyć się z wygranej pierwszego seta. Druga i trzecia odsłona nie były już tak emocjonujące. W setach tych zdecydowaną przewagę mieli ACTIVNI, którzy zasłużenie sięgnęli po komplet punktów. Wilki z kolei na sześć możliwych punktów nie zgarnęli ani jednego, co można uznać za rozczarowanie, biorąc nawet pod uwagę, z jakimi rywalami przyszło im się zmierzyć.