BOISKO #1

NIEWIARYGODNE. Speednet, który w grupie mistrzowskiej prezentował się co najwyżej średnio miał w środowy wieczór do rozegrania ostatnie spotkanie w sezonie. Obojętnie jakim wynikiem nie zakończyłby się ten mecz, drużyna ‘Programistów’ skończyłaby sezon na piątym miejscu. Dało się to w pewien sposób odczuć. Frekwencja Speednetu na środowe spotkanie była najmniejszą od kiedy pamiętamy. Ostatecznie skład desygnowany do gry liczył zaledwie siedmiu graczy, których większość stawiła się na sali tuż przed pierwszym gwizdkiem sędziego. Jest takie powiedzenie, które dość dobrze nawiązuje do kadry drużyny i obrazuje to, co wydarzyło się w trakcie spotkania: ‘im biedniej tym lepiej’. Początek spotkania to jednak lepszy fragment MPS-u, który raz po raz wykorzystywał dobrze dysponowanego atakującego – Wojciecha Małeckiego i na półmetku premierowej partii, prowadzili 10-7. Z czasem coraz lepiej zaczęli radzić sobie gracze Speednetu, którzy doprowadzili do wyrównania po 17 i w dalszej części, po atakach Karola Strzałkowskiego wygrali seta 22-20. Jeśli MPS grał w pierwszym secie pod presją to co powiedzieć o dalszej części partii? Mimo że ta była w naszym odczuciu przytłaczająca to Miłośnicy Piłki Siatkowej zareagowali na kryzysową sytuację w najlepszy możliwy sposób i środkowa odsłona była kopią tego, co MPS zrobił we wtorkowym spotkaniu z Eko-Hurtem. W skrócie – docisnął rywali, tym razem do 13. Ostatni set decydował o tym czy po tytuł mistrzowski w dziesiątej edycji sięgnie MPS Volley czy może jednak Eko-Hurt. Od początku seta było widać, że MPS zmaga się nie tylko z rywalem, ale również z samym sobą. Po dwóch punktach Piotra Wojtkiewicza, Speednet objął prowadzenie 7-3. Z czasem Miłośnicy Piłki Siatkowej zaczęli grać coraz lepiej, czego efektem było doprowadzenie do wyrównania po 11. W tym momencie po raz kolejny mieliśmy poczucie deja vu. Przespany początek – wyrównanie, a następnie wygrana w meczu. Taki był plan, ale MPS zapomniał, że ten składał się z trzech kroków. Końcówka meczu to emocje na niebywałym poziomie i naprzemienne piłki meczowe po obu stronach. Finalnie, po kolejnym ataku Piotra Wojtkiewicza oraz Kamila Szlejtera, spotkanie wygrała ekipa Speednetu, a to oznaczało, że najczarniejszy koszmar dla MPS-u stał się faktem. Ból oraz gorycz, które towarzyszyły graczom MPS po ostatnim gwizdku są niemal nie do opisania. Jeszcze nigdy cisza, która zapanowała wśród graczy jednej z drużyn nie była tak głośna oraz wymowna. Wynik 1-2 oznaczał bowiem, że na ostatniej prostej, tytuł sprzed nosa MPSowi zabrała drużyna Eko-Hurt.