BOISKO #1

Ledwo co przytoczyliśmy myśl przewodnią Speednetu, która brzmi: ‘ten mecz był do wygrania’ a niespełna kilka godzin później – tekst ten jeszcze nigdy chyba nie był tak aktualny. Zaraz do tego przejdziemy. Zachowajmy chronologię. W zapowiedzi przedmeczowej przypomnieliśmy, że obie drużyny w SL3 mierzyły się aż ośmiokrotnie. Za każdym razem, zwycięsko z pojedynku wychodzili ‘Portowcy’. Ba, aż siedem ze wspomnianych spotkań to zwycięstwa drużyny ‘z doków’ za komplet punktów. Tylko raz – równy rok temu, Speednet pokusił się o jedno oczko. Jako, że mecz odbywał się w rocznice – ‘Programiści’ mogli uznać to za dobry znak. Pierwsza odsłona rywalizacji to jednak przewaga ‘Portowców’, którzy po wyrównanym początku (9-9), odskoczyli swoim rywalom na pięć punktów (16-11) i nie mieli problemów z tym, by wygrać tę partię. Druga odsłona przez bardzo długi moment zdawała się iść po myśli ‘Granatowych’, którzy na przestrzeni seta prowadzili 13-7 a następnie 16-9. Czy mogło pójść coś ‘nie tak’? Oczywiście. Sygnał do odrabiania strat dał ‘Programistom’ udaną zagrywką Andrzej Iwaniuk (16-11). W dalszej części seta – Speednet imponował wręcz bezbłędną grą, czego nie można było powiedzieć o ich przeciwnikach. Efekt? Doprowadzenie do stanu 18-18 i wykorzystania faktu, że Port się za przeproszeniem ‘obsrał’. Kiedy to nastąpiło, Speednet zdobył kilka oczek i doprowadził do stanu 1-1 w setach. Najwięcej emocji mieliśmy w trzecim secie. CO TAM SIĘ DZIAŁO. Niesiony na fali zwycięstwa z drugiego seta Speednet prowadził w końcówce 17-15. W dalszej części, ‘Programiści’ stanęli przed ogromną szansą na wygraną meczu. W trakcie końcówki mieli bowiem kilka piłek meczowych (20-17), ale tym razem incydent kałowy – wystąpił właśnie u nich. W rezultacie tego, Speednet popełnił w końcówce kilka błędów i miał problemy z tym by skończyć akcję. Chwilę zawahania wykorzystali ‘Portowcy’, którzy rzutem na taśmę – wyszarpali zwycięstwo w meczu. Uważamy jednak, że było to naprawdę kozackie i emocjonujące spotkanie.