BOISKO #2

Błogosławieni Ci, którzy nie widzieli, a uwierzyli. Po tym, jak napisaliśmy w zapowiedziach, że mecz zapowiada nam się jako jeden z najciekawszych w tej serii gier, kilku graczy pytało czy przypadkiem nie mamy podwyższonej temperatury. Gracze ci, wyrażali swoją opinię na podstawie bardzo nieudanego poniedziałkowego spotkania Portu przeciwko drużynie DCT Gdańsk. My jednak dostrzegliśmy potencjał ‘Portowców’ i przewidywaliśmy trudną przeprawę dla jedynej niepokonanej drużyny trzecioligowej jaką jest obecnie ekipa Range Soft VT. Mecz nie zawiódł. Było w nim dosłownie wszystko, łącznie z bardzo przykrą sytuacją, w której Artur Lass doznał koszmarnej kontuzji stawu skokowego. Jak doskonale wiecie, ten uraz przydarza się siatkarzom dość często, jednak patrząc na kostkę Artura zawodnicy nie mogli uwierzyć. Kontuzja wyglądała na tak poważną, że obawiamy się dłuższej niż zwyczajnie w takich przypadkach absencji tego gracza. Szkoda, bowiem w sezonie Wiosna’20 Artur był podstawowym graczem drużyny, o którego zastąpienie nie będzie tak łatwo. Na koniec powiemy, że urazy niezwykle często gnębią ekipę Portowców. Z poprzednich sezonów pamiętamy różne kontuzje u Kamila Sołomina, Arkadiusza Sojko, Katarzyny Pawlak, Irka Kubika czy Adama Leśniczaka. Wracając do samego meczu, zastanawiamy się, jak potoczyłyby się losy spotkania, gdyby ‘Portowcy’ dokończyli je w kompletnym składzie. Wspomniana kontuzja przydarzyła się w drugim secie. Pierwszy był bardzo wyrównany i ostatecznie na przewagi wygrała ekipa Range Soft VT. w drugim ekipa Mykoli Kisa zdołała wyszarpać 21-18, by w ostatnim, ostatecznie przegrać do 15. MVP spotkania został najlepszy gracz poprzedniego sezonu w drugiej lidze – Rafał Środa, który w trakcie meczu zdobył czternaście punktów. Dzięki kolejnej wygranej drużyna Range Soft pozostaje jedną z trzech ekip w gronie dwudziestu sześciu drużyn, która nie zaznała żadnej porażki. Mimo to, drużynie po wtorkowym starciu powinna zapalić się lampka ostrzegawcza.