BOISKO #1

Obawiamy się, że gdybyśmy zarządzili kolejną kolejkę na czwartą nad ranem to drużyna Chilli Amigos od godziny trzeciej odbijałaby piłkę na parkingu przed wejściem. Po ekipie widać prawdziwą pasję, tak uderzająco widoczną, że gracze kojarzą nam się z dziećmi, które krzyczą do swoich rodziców, że jeszcze chwilkę, jeszcze momencik, już idziemy, zaraz. Nawiązujemy tu oczywiście do sytuacji sprzed spotkania z Portem Gdańskim, gdzie Chilli Amigos urządzili sobie gierkę na parkingu. My to oczywiście rozumiemy, a co więcej – podziwiamy. Gdyby ktoś nagle zabronił tym chłopakom grać, zabrałby przy okazji dużą część ich tożsamości. Jesteśmy niemal pewni, że dla zawodników obu drużyn spotkanie miało bardzo duże znaczenie. Poszczególni gracze obu zespołów doskonale się znali więc ewentualna wygrana byłaby jeszcze bardziej prestiżowa. Wiecie jak to jest. Wygrać z przypadkową osobą partyjkę w szachy ma całkowicie inny smak niż tę z teściem prawda? Pierwszy set był bardzo wyrównany, a ostatecznie na przewagi wygrali go gracze Grzegorza Walukiewicza. Radość ‘Papryczek’ po tym secie potwierdza tylko to, o czym piszemy w tej zapowiedzi. W drugim i trzecim secie grę prowadzili już tylko gracze z doków. Niby Chilli Amigos walczyli, niby się nie poddawali, niby było to wyrównane starcie, ale koniec końców to ‘Portowcy’ pokazali lepszą siatkówkę i zasłużenie wygrali zarówno drugą, jak i trzecią partię. Prawdziwym game-changerem okazał się Karol Polanowski, który oficjalnie dołączył do drużyny dwie godziny wcześniej. Kto wie jak potoczyłby się mecz gdyby Portowcy zagrali w niezmienionym składzie? Cóż, takie ich prawo, a my nie zamierzamy bawić się we wróżbitę.