BOISKO #3

Dwa dni, dwa mecze, dwa zupełne inne oblicza drużyny. Po premierowym spotkaniu w drugiej lidze, w którym Oliwa Team przegrała z Eko-Hurtem byliśmy dość powściągliwi w krytyce drużyny. W naszym odczuciu gracze Adama Wyrzykowskiego zaprezentowali się naprawdę nieźle i byli stosunkowo blisko tego by urwać punkt ex-pierwszoligowcom. To wszystko pozwalało sądzić, że w kolejnym dniu, w którym ‘Oliwiacy’ będą rywalizowali z VB Sulmin może być tylko i wyłącznie lepiej. Cóż – było zdecydowanie gorzej, bo to co oglądaliśmy na boisku numer trzy było różnicą klas. Ależ to było dotkliwe lanie. Lanie, którego zdecydowana większość obecnej kadry drużyny w białych trykotach albo nigdy w rozgrywkach nie doświadczyła, albo było to tak dawno temu, że o tym zapomnieli. O ile początek spotkania nie zapowiadał tej katastrofy (8-9) to w dalszej części team z ‘serca Gdańska’ popełniał mnóstwo prostych błędów. Oj tak, kultura gry była zdecydowanie po stronie drużyny dowodzonej przez Daniela Bąbę. Team w szarych trykotach już po chwili odskoczył rywalom w czym spory udział miał debiutujący w rozgrywkach Marcel Zieliński (21-12). W środkowej odsłonie gracze z Sulmina wyglądali na zniecierpliwionych. W odróżnieniu od tego co oglądaliśmy w premierowej partii tym razem błyskawicznie objęli prowadzenie (4-1) i wybili swoim rywalom myśl o korzystnym wyniku. Dalsza część seta to bardzo dobra gra VB udokumentowana zwycięstwem do 13. Początek trzeciego seta dał Oliwie nadzieje, że może tym razem uda im się wygrać choćby seta (3-1). Nic z tego. Już po chwili VB Sulmin odrobił niezbyt pokaźną przewagę rywali i sami wysunęli się na prowadzenie 10-5. Dalsza część seta to spokojna gra, która zapewniła VB trzy punkty. Tak jak wspomnieliśmy po meczu rozmawiając z kapitanem – był to najlepszy mecz drużyny VB od bardzo długiego czasu. To pozwala z kolei sądzić, że sympatycy VB będą mieli w obecnym sezonie sporo powodów do radości.