Drużyny, które grają w lidze troszkę dłużej dobrze nas już znają. Wiedzą, że zamiast raz pochwalić wolimy dwa razy przyłożyć, co finalnie ma doprowadzić do tego, że drużyna nie osiądzie na laurach, tylko jak zdolny uczeń zostaje skarcona po to, by wzięła się do pracy. Tym razem nie zamierzamy się pastwić nad Mentalem u których coś się ewidentnie zaBLOCKowało. Mając na uwadze to, co działo się przed, w trakcie oraz po spotkaniu musimy sparafrazować słowa jednego z udanych coverów Roda Stewarta. ‘Someone told me long ago, there’s calm before the storm’. Przed spotkaniem owszem, spodziewaliśmy się, że to ‘Letnicy’ będą faworytem meczu, jednak styl oraz rozmiar tego zwycięstwa nas zaskoczył. Tuż przed początkiem spotkania drużyny nie szczędziły sobie miłych słów i generalnie panowała bardzo pozytywna atmosfera. To oczywiście nie zmieniło się w trakcie spotkania i szacunek pomiędzy rywalami był godny odnotowania. Patrząc jednak na aspekty stricte sportowe, nie dało się nie zauważyć, że ‘Letnicy’ nie będą się litować nad swoim rywalem. Uznali, że jeśli można ograć rywala do czterech to trzeba to wykorzystać. Gracze w granatowych trykotach co rusz posyłali grzmoty i poza tym, że byli skuteczni to dodatkowo nie popełniali błędów. Nawet gdy prowadzili kilkunastoma punktami byli skoncentrowani jak neurochirurg pochylający się nad operowanym właśnie mózgiem. Tyle o samym meczu. Letnicy wygrywają trzy sety. Do 11, do 4, i do 14. Patrząc tak po ludzku, bardzo szkoda nam ‘Mentalistów’. Już po poprzednim spotkaniu drużyna na parkingu długo analizowała przyczyny porażki, więc zakładamy że tym razem również się bez tego nie obyło. Na koniec zamienimy się na chwilę w motywatora i napiszemy, że Mental powinien sobie wziąć do serca, że droga do sukcesu jest zawsze w budowie.

WYNIK

Ładowanie wyników...

TRANSMISJA