BOISKO #1

Spotkanie niepokonanych drużyn. Creme de la creme. Czy hit mógł zawieść? Gdy przed spotkaniem dowiedzieliśmy się, że z powodu kontuzji kolana nie zobaczymy na boisku lidera drużyny Intermarine, Andrzeja Masiaka, żałowaliśmy, że zespoły nie zagrają ze sobą w najmocniejszych składach. Gdy dołożymy do tego brak Pawła Kolana to powstaje wyrwa, którą naprawdę ciężko załatać. Jak to się mówi? Tak krawiec kraje jak mu materii staje? Tej na przedmeczowej rozgrzewce wydawało się nie brakować. W ekipie Masters, na rozgrzewce, potężne bomby posyłał Mateusz Ciesielski. To nie mogło umknąć uwadze graczy ze Stężycy. Zastanawiamy się czy gwoździe wbijane w parkiet bardziej wzbudziły respekt czy zwiększoną czujnośćprzeciwników? Wobec braku wspomnianego wcześniej Andrzeja Masiaka szybko stało się jasne, kto będzie starał się ciągnąć grę drużyny. I rzeczywiście wspomniany Mateusz zdobył aż piętnaście punktów, będąc motorem napędowym swojej drużyny. Z drugiej strony po kilku piłkach było wiadomo, który scenariusz będzie najczęściej grany. Miało to swoje przełożenie na liczbę bloków. Gracze ze Stężycy zanotowali ich aż dziesięć. Prym wiódł prawdziwy specjalista w tej dziedzinie, często wspominany w naszych opisach, Piotr Skowroński. Na tę chwilę, ten 196 centymetrowy gracz, jest liderem w tej klasyfikacji. Dwa pierwsze sety wygrane przez Kaszubów do 16. Trzeci set to kontynuacja horroru pod tytułem – Straszna Stężyca. Gracze Masters wyglądali na boisku na zupełnie zagubionych. Gdy wydawało się, że set zakończy się istnym nokautem, doświadczeni gracze zaczęli dochodzić do głosu. Ostatecznie nie udało im się doprowadzić do wyrównania, a następnie wygrania seta. Czy po sześciu wygranych spotkaniach z rzędu jest możliwy scenariusz w którym Intermarine nie znalazłoby się w grupie mistrzowskiej? Przed nimi bardzo ciężki terminarz, a konkurencja nie próżnuje…