BOISKO #3

Do poniedziałkowego wieczoru zespół TKKF Flota pozostawał jedną z dwóch ekip w całej 52-drużynowej stawce, które po trzech tygodniach rozgrywek nie miały na swoim koncie choćby punktu. W naszym odczuciu o przełamanie miało być naprawdę trudno. Choć obóz ‘Mastersów’ stara się tonować dalekosiężne zapędy Redakcji, to nie ma co ukrywać – byli oni zdecydowanym faworytem poniedziałkowego spotkania. Udowodnili to zresztą chwilę po pierwszym gwizdku sędziego, kiedy wysunęli się na wysokie prowadzenie (11-4). Nie mająca nic do stracenia Flota podjęła w dalszej części walkę, ale jedynie na co było ją stać, to uciułanie 17 oczek w partii. Początek drugiego seta dawał nadzieję sympatykom Floty na inny obraz gry. Ku zaskoczeniu to Flota rozpoczęła od prowadzenia 6-2. Czteropunktowa przewaga została przez nich jednak błyskawicznie roztrwoniona i już przed połową seta ‘Mastersi’ wysunęli się na prowadzenie 10-9. Dalsza część seta wyglądała już tak, jakby gracze Karoliny Kirszensztein stracili nieco pewność siebie. Zupełnie inaczej wyglądała sytuacja w drużynie w niebieskich strojach. Odrobienie strat było dla nich jak woda na młyn – im dłużej trwała ta partia, tym prezentowali się lepiej i w konsekwencji wygrali seta do 16. Ostatni set rywalizacji to najciekawsza partia w meczu i jakżeby inaczej w kontekście ‘Mastersów’ – wyniszczająca gra na przewagi. Prawdę mówiąc TKKF Flota mogła zamknąć seta znacznie wcześniej. Jak podsumował to jednak jeden z ‘Mastersów’ w nieparlamentarnych słowach – ‘gdyby nam nie pomogli to byśmy prze****li’. Mocne? Tak, ale jakże prawdziwe. Bo Flota wyciągała pomocną dłoń rywalom niejednokrotnie. Tak czy siak od stanu po 18 mieliśmy punkt za punkt. Nie brakowało też momentów, w których jedna z drużyn ‘przełamywałaby’ rywala. W ostatecznym rozrachunku górą byli jednak gracze Floty, którym w ostatniej zagrywce pomogło nieco szczęście. Tak czy siak oglądało się to naprawdę z przyjemnością (27-25).