BOISKO #1

Dla wielu graczy występujących w spotkaniu – mecz szczególny. Wiedzieliśmy, że zdecydowanym faworytem starcia jest walcząca o awans Flota Active Team 2. Wiedzieliśmy jednak również to, że Husaria ma w sobie nutkę szaleństwa, która sprawia, że gracze tej drużyny nie kalkulują. Ich niezbyt obchodzi to czy grają z ostatnią drużyną w lidze czy pierwszą. To pokazali kilkukrotnie w poprzednich sezonach będąc o włos od pokonania obecnej rewelacji drugiej ligi – drużyny Old Boys. Co ciekawe – w tym samym sezonie ograli oni drugą drużynę, która wywalczyła sobie później awans – ekipę TGD. Czy cała zbudowana przez nas przed chwilą narracją się w środowy wieczór obroniła? Cóż – patrząc na to co działo się w pierwszym i trzecim secie to z pewnością nie. Nie potrafimy wytłumaczyć tego jak można rozpocząć spotkanie w tak dramatycznym stylu jak zrobiła to Husaria (15-3)! Co ciekawe – poczynania drużyny z boku oglądał trener Marcin Radziewicz, który widząc to co my rwał sobie włosy z głowy. Na całe szczęście dla Husarii – z czasem się nieco odkręcili, ale rzecz jasna o odwróceniu losów pierwszego seta nie mogło być mowy. Środkowa odsłona to zupełnie inna historia. Nie wiemy czy po tym jak wyglądał pierwszy set, Flota nie uznała przypadkiem, że zamiast sunąć autostradą lewym pasem z prędkością 180 km/h można jechać prawym pasem nieco zamulając, ale chociaż bezpieczniej. Cóż. Wolna jazda jest czasami równie dużym zagrożeniem o czym Flota się prawie przekonała. Mimo że zaczęło się tak jak w pierwszym secie (0-7 zgłoś się!) to w drugiej części seta gra Husarii naprawdę mogła się podobać. Emocjonująca końcówka padła łupem Floty i trzeba podkreślić ogromny wkład nowego skrzydłowego drużyny – Patryka Słowińskiego, który w końcówce wziął ciężar gry na swoje barki. Ostatni set – już niestety bez historii. Flota pokazała, że drzemie w niej naprawdę spory potencjał i w obecnym sezonie będą mocni. Gdy odrzucą od siebie myśl, że mecz sam się wygra to powinno być dobrze.