BOISKO #1

We wtorkowy wieczór Eko-Hurt nareszcie przełamało najgorszą serię w historii występów drużyny w SL3 od 12 sezonów. BLT z kolei mierzyło się tego dnia z potężnymi problemami kadrowymi. Do ostatniej chwili nie było wiadomo, czy uda im się skompletować skład i finalnie wystąpili w sześciu graczy. Początek spotkania to potężne problemy drużyny ‘Lotników’ w elemencie przyjęcia zagrywki. Sebastian Rydyger niczym jednoosobowy pluton egzekucyjny zdobył trzy asy serwisowe z rzędu, dając swojej drużynie przewagę 5-1 i aż strach pomyśleć jak mógłby się potoczyć ten set, gdyby nie okazał on odrobiny miłosierdzia posyłając zagrywkę w siatkę. Dalszy przebieg partii przebiegał pod kontrolą graczy Eko-Hurt, którzy utrzymywali przewagę, nie dając się zbliżyć rywalowi na mniej niż 3 punkty. Taki obraz seta mieliśmy do stanu 13-8, kiedy to znowu w polu zagrywki stanął Sebastian Rydyger. I ponownie, zawodnicy BLT nie mogli sobie poradzić z utrzymaniem przyjęcia po swojej stronie i wyprowadzeniem jakiejkolwiek akcji. Po tej serii na tablicy wyników było już 17-8 i żaden cud nie mógłby poprawić sytuacji graczy w czarnych strojach. Finalnie, partia zakończyła się wynikiem 21-10, co uważamy za rezultat zdecydowanie poniżej możliwości BLT, nawet biorąc pod uwagę wspomniane problemy kadrowe. Drugi oraz trzeci set były do siebie bliźniaczo podobne. Oba skończyły się wynikiem 21-16, w obu ‘Lotnicy’ częściej stali i patrzyli na piłkę niż wyprowadzali skuteczne akcje. W obu przyjęcie leżało, o obronach nie ma co wspominać, a do tego wielokrotnie zawodnicy zderzali się ze sobą, co nie ułatwiało im odzyskania jakiejkolwiek kontroli nad tym, co działo się po ich stronie boiska. Moglibyśmy się dalej rozpisywać, ale lepiej spuśćmy już zasłonę milczenia. Z pozytywów – po tym spotkaniu Eko-Hurt wskakuje w ligowej tabeli na przedostatnie miejsce. Mimo, że pogrzebaliśmy ich już żywcem to powstali z grobu niczym zombie. Tli się jeszcze szansa na powrót z zaświatów.