BOISKO #3

Spełniły się nasze słowa oraz typ z zapowiedzi przedmeczowej. Kilka sezonów temu mocarne drużyny musiały drżeć przed Dzikami. Ci ilekroć tylko spotykali się z tymi teoretycznie mocniejszymi – najczęściej sprawiały im spore kłopoty. W poniedziałkowy wieczór było inaczej, podobnie zresztą jak w meczach z Old Boys czy BEemką Volley. Od początku spotkania Volley zdominował rywala i przy akompaniamencie śpiewów kolegów z zespołu – wygrał partię do…9! W partii tej nie było nawet momentu, o którym moglibyśmy napisać coś na zasadzie, że Dziki rywalizowały na podobnym poziomie do połowy seta. Nie. Tu Volley odskoczył na wynik 9-4, a następnie 19-8 i po chwili cieszył się z wygrania partii. Na szczęście – im dłużej trwał ten mecz tym lepiej prezentowała się ekipa Dzików. Początek to wyrównana gra, która zaprowadziła nas do stanu po 5. Po chwili z dobrej strony pokazał się Dawid Romaniszyn, po którego atakach było już 11-7. Dalsza część seta upłynęła pod kątem tego, co w obecnej edycji jest charakterystyczne dla drużyny Jakuba Kłobuckiego. Zabawa. Luz. Śmieszkowanie, ale i najważniejsze – świetne granie. Te zaprowadziło nas do stanu 18-12, po którym po raz kolejny w obecnym sezonie z bardzo dobrej strony pokazał się Szymon Zalewski. Po kilku punktach tego gracza, Volley cieszył się z wygranej drugiego seta. Przed ostatnią odsłoną, cel drużyny Volley Gdańsk wydawał się jasny. Uniknąć tego, co wydarzyło się z MiszMaszem, gdzie pewna nonszalancja sprawiła, że rywale zdobyli jeden punkt. Od samego początku seta byliśmy świadkami dobrej i wyrównanej gry, po której na tablicy wyników było po 11. Jako pierwsi rywalom odskoczyli gracze VG, którzy uzyskali dwupunktową przewagę (13-11), którą utrzymywali niemal do końca (19-17). Po chwili popełnili oni jednak dwa błędy, które sprawiły, że na tablicy wyników był remis po 19. Mimo że zrobiło się gorąco – dwa ostatnie oczka trafiły do Volleya, którzy po asie serwisowym ‘Gulanika’ eksplodowali z radością.