BOISKO #3

Po podziale punktów w meczu z DHP Oliwą – gracze Fuxa Pępowo podchodzili do kolejnego meczu z nadziejami, że tym razem uda im się wygrać za komplet oczek. Szansę na to ocenialiśmy dość wysoko. Historycznie, team ‘Koniczynek’ ogrywał Challengersów inkasując komplet punktów i od tej reguły, nie było odstępstwa. Z drugiej strony team Wojciecha Lewińskiego pozostawał przed meczem jedną z trzech drużyn, które jak do tej pory nie zdołały wygrać ani jednego spotkania. Taki stan nie może trwać przecież wiecznie. Od początku spotkania to jednak ‘Koniczynkom’ szło lepiej. Po tym jak Maksymilian Magdziarek popisał się efektowną obroną, a następnie skończył dwa ataki – Fux objął prowadzenie 13-11 i mniejszą bądź większą przewagę, utrzymał aż do samego końca (21-16). Środkowa partia zdawała się być kontynuacją pewnego obrazu gry. Po kilku błędach rywali, gracze w czarnych strojach objęli prowadzenie 4-1. Z czasem gra obu drużyn się jednak wyrównała i po szarpanej grze mieliśmy remis 14-14. Mimo że to Fux zdobył trzy kolejne punkty (17-14) to nie wykorzystał ogromnej szansy. Już po chwili Challengersi doprowadzili do wyrównania po 17, a następnie za sprawą Pawła Kondrackiego oraz Michała Kocbucha – doprowadzili do wyrównania w setach (21-18). Ostatni set poniedziałkowego meczu miał co najmniej kilka oblicz. Przez długi czas wydawało się, że to Fux będzie górą (15-11). Wzięty w porę przez Challengersów czas sprawił, że to oni wysunęli się na prowadzenie (17-16). Mimo, że zwycięstwo wymykało się graczom z Pępowa z rąk, to po emocjonującej końcówce i walce na przewagi – to oni byli górą. Kolejny mecz, kolejna walka na przewagi i kolejna porażka Challengersów. Z pewnością jest to coś, nad czym gracze Wojciecha Lewińskiego muszą się pochylić.