BOISKO #1

Zachwiejemy chronologię, bo podsumowania obecnej sytuacji Challengersów nie można napisać bez wyrażenia absolutnego podziwu dla roboty, którą wykonują. 9 wygranych spotkań. 27 wygranych setów i 0 straconych. Niebywałe nawet biorąc pod uwagę fakt, że wtorkowe spotkanie nie było być może jakimś wybitnym w wykonaniu Challengers. Całokształt w skali szkolnej to ocena celujący i duża szansa na wysłanie na olimpiadę dla najlepszych prymusów z województwa. Początek spotkania z ACTIVNYMI to walka ‘łeb w łeb’, którą oglądaliśmy od pierwszej piłki aż do stanu po 15. W kulminacyjnym momencie seta, bardzo ważne punkty dla zespołu Wojciecha Lewińskiego zdobyli Tomasz Jakubowski oraz Bartłomiej Dzierzęcki. To po akcjach tej dwójki, lider rozgrywek wysunął się na trzypunktowe prowadzenie (18-15) i po chwili wygrał seta do 16. Środkowa odsłona to absolutnie jednostronne widowisko, w którym ACTIVNI Gdańsk nie mieli pomysłu na to jak zatrzymać atakującego Challengers – Mariusza Kuczko, który kiedy miał naprzeciwko siebie blok…atakował nad nim. Show w wydaniu byłego ligowca w bardzo dużym stopniu przyczynił się do wygranej faworyzowanej drużyny do 10. Na większe emocje musieliśmy poczekać do trzeciego seta. Ten wyglądał tak, jakby ACTIVNI uzbierali na niego siły w drugiej partii i postanowili zrobić wszystko, by zabrać punkt faworyzowanym przeciwnikom. Bardzo wyrównana partia zaprowadziła nas do stanu po 20. Końcówka to jednak przewaga Challengers, którzy byli o włos przed przeciwnikiem. Kiedy ten zdobywał punkt to po prostu wyrównywał. Sztuka ta graczom Artura Kurkowskiego nie udała się w końcówce, kiedy po ataku w aut jednego ze skrzydłowych, stało się jasne, że Challengersi zgarniają pełną pulę. Brawo!