BOISKO #2

Po tym, co zobaczyliśmy w pierwszym secie, nie możemy wyzbyć się poczucia, że już gdzieś to wiedzieliśmy. Tak, to było chyba gdzieś w filmie przyrodniczym, w którym głos podkładała Krystyna Czubówna, a zwierzę zanim zaatakowało, wpatrywało się w swojego przeciwnika nieskończony czas. Tak właśnie upłynął nam cały pierwszy set, w którym gra obu drużyn była bardzo zachowawcza. Mówiąc wprost. Była to rozrywka dla koneserów. To nie był film akcji, w którym scenarzyści wrzucają nas na roller coaster. To prędzej film o facecie w łódce lub zapętlony mecz szachistów na Grand Prix Dzierżoniowa. Ostatecznie, tę jakże ciekawą partię wygrali gracze Bartłomieja Szcześniaka. Drugi set był wreszcie tym, czego oczekujemy po solidnym trzecioligowym spotkaniu. Obie drużyny zaprezentowały zdecydowaną grę na siatce czy w polu. Mówiąc wprost. Mecz zyskał na atrakcyjności bardziej niż ‘trójka’ na dyskotece po wypiciu kilku drinków. Jeśli pierwszy set był ‘trójką’ w skali 1-10 to drugi set można spokojnie nazwać ‘szósteczką’. O tym, że to Team Looz wygrał drugą partię, a co za tym idzie cały mecz zadecydowała końcówka oraz…własny doping, który uskrzydlił graczy drużyny. Trzeci set należał już wyłącznie do drużyny Team Looz. O ile po dwóch pierwszych setach znaleźliby się tacy, którzy uznaliby, że MVP powinien trafić do kogoś innego, tak po trzeciej odsłonie wątpliwości zostały rozwiane. Łukasz Grabka od początku meczu świetnie dyrygował zespołem i był jedną z najjaśniejszych postaci w hali podczas wtorkowego wieczoru.